en toen zag ik je weer. het was zo plotseling, en in eerste instantie werd ik behoorlijk boos. boos omdat je me zo veel pijn had gedaan., maar ik kon mijn ogen niet van je afhouden. Even later zag je mij en kwam je naar me toe. Je stootte me aan, lachte naar me en zei ''hoi''. Gewoon heel simpel ''hoi''. maar voor mij was dat al genoeg om alles om me heen even te vergeten. we praatten even en toen liep je weer weg. het was maar heel even, maar het was echt geweldig.
ik snap niet waarom je het niet nog een keer wilde proberen, waarom het zo plotseling over moest zijn, maar dat ik jou keuze geweest en het enige wat ik kan doen is die accepteren.
ik snap niet waarom je het niet nog een keer wilde proberen, waarom het zo plotseling over moest zijn, maar dat ik jou keuze geweest en het enige wat ik kan doen is die accepteren.
Ik mis je.
'xoxo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten